Çok uzun zamandır böyle ne yazık ki. Fakat ben bile 2018’de İnce kaybettiğinden beri bu muhalefetin iktidara gelmesini istemiyorum. Cumhur’un en büyük şansı bu. Ekonomik, hatta siyasi anlamda iktidardan önemli oranda pasta verilen muhalefet öyle kötü ki… Millet, düşman ülkeye bile öyle bir iktidar dilemez. Bir yandan faşizmden, diktatörlükten figan ederken, ağır seçim yenilgisinin hemen ertesi günü yerel seçimleri hedef koydular. Kendilerini en ufak gözden geçirmeden yine rant hesabına girdiler. O derece samimiyetsiz bir muhalefete dünyada az rastlanır ki… AKP’nin en önemli garantisi. Muhalefet aslında kendini iktidarda hissediyor, bir bakıma durum da öyle. Oligarşinin, zenginliğin iktidarı muhalefeti olmaz, onlar hep iktidar.

Peki AKP bu şansı iyi kullanabiliyor mu ülke yararı için? Bu bir şans değil, kendinin de sorumlu olduğu bir şanssızlık aslında. Ama zaten hayır. Bazı konularda iyi yönetiyor, bazı konularda vasat, ancak ekonomi başta olmak üzere çoğu konuda berbat. Ekonomi işinin salt maliye, para, hesap işi olduğunu sanıyorlar. Oysa meselenin yarıdan fazlası kültürel. Nasıl kültürel? O kültüre daha az buçuk yakınlaşmamışlar bile ve o yüzden nasıl anlatayım! Yani anlatsam da anlaşılacağını sanmıyorum. Tek bir ip ucu vereyim. Lüks ve ihtişam içinde yaşamayı güçlülük göstergesi sanıyorlar; oysa bu kofluk göstergesidir.

Ha… Bu millet daha fazlasını hak ediyor mu? Kendimi de içine katarak söylüyorum: Kılıçdar’a oy vereni, Erdoğan’a oy vereni, ortada kalanıyla… Bu yönetim düzeyini bile hak etmiyor.