HAKİKATİ OLGULARDA ARAMAK

1 -Toplumun Gelişmesini Açıklayan Olgular                                                                                                                                    2- Zıtların Mücadelesi                                                                                                                                            -3- Diyalektik Tarihi Materyalizm                                                                                                                                           4- Marksist Felsefenin Temel Nitelikleri                                                                                                                                                                                                                                5 -Pratik Materyalizm                                                                                                                                                            6 -Pratiğin Kutsallaştırılması                                                                                                                                                  7 -Filozoflar Kendi Çağlarının Ürünüdürler                                                                                                                        8 -Marksist Felsefe                                                                                                                                                                 9 -Leninist Felsefe                                                                                                                                                                  10 -Mao Zedung’un Felsefesi                                                                                                                                                    11 -Marksist felsefe ve Dogmatizm                                                                                                                                         12 -Küreselleşmeye Felsefi Yaklaşım                                                                                                                                13 -Değişimi Yadsımak Materyalizmle Bağdaşmaz                                                                                                     14 -Diyalektik ve Tarihi Materyalizm İlerici Sınıfların Dünya Görüşü                                                                            15 -Diyalektik  Yöntemin Temel Nitelikleri                                                                                                                     16 -Baş Çelişme                                                                                                                                                                       17 -Nicel ve Nitel Değişme                                                                                                                                          18 -İç  Çelişkilerin Belirleyiciliği                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                    19 -Farklı Nitelikteki Çelişmeler Farklı Nitelikteki Yöntemlerle Çözülür                                                                                                                                                                20 -Çelişmenin Özdeşliği                                                                                                                                                                                                                                                  21-  Antagonizmin Çelişmedeki Yeri                                                                                                                                                                                                                 22- Temel Çelişmenin Farklı Aşamaları                                                                                                                                                                                                                                             23- Sosyal Olaylara Tarihsel Açıdan Bakıyoruz                                                                                                                                                                                                                                      24- Tarihsel Materyalizm ve Coğrafi Ortam                                                                                                                                                                                                                                  25- Tarihsel Materyalizm ve Nüfus                    

                                                                                                                                                                                                                  

1 -Toplumun Gelişmesini Açıklayan Olgular                                                                                                              Üretim Biçimi; İnsanın yaşama araçlarının yani malların elde edilişine üretim biçimi diyoruz. Genel olarak belirli bir tarihsel dönemdeki üretimin niteliğini ifade eder. Esas olarak üretim sürecinin nihâi sonucuyla üretim araçları arasındaki ilişkiyi belirtir.                                                                                                    Üretim Güçleri; Maddi değerlerin üretilmesinde kullanılan üretim aletleri,  insanlar ise toplumun üretim güçlerini oluştururlar.                                                                                                                                       Üretim İlişkileri; Üretimin, üretim biçiminin başka bir yanı da, üretim sürecinde insanın insanla olan ilişkisidir. Buna da üretim ilişkileri diyoruz.                                                                                                                                 Üretim biçimi nasılsa, toplumun teorisi ve politik kurumları da öyledir. İnsanın yaşama biçimi nasılsa düşünme biçimi de öyledir. Toplumun gelişme tarihi aynı zamanda üretimin gelişme tarihidir. Üretim biçimleri tarihi, üretim güçleri ve üretim ilişkilerindeki gelişmenin tarihidir. Bu yüzden sosyal gelişme tarihi maddi değerlerin üretimini sürdüren emekçilerin tarihidir.  Üretim güçleri üretimin en hareketli ve en devrimci öğesidir. Önce toplumun üretim güçleri değişir ve gelişir. Ardından üretim ilişkileri değişikliğe uğrar.                                                                                                                                            Tarihte beş temel üretim ilişkisi tipi bulunmaktadır.                                                                                         1- İlkel komünal toplum                                                                                                                                                       2-Köleci toplum                                                                                                                                                                  3- Feodal toplum                                                                                                                                                                  4- Kapitalizm                                                                                                                                                                  5-Bilimsel Sosyalizm.                                                                                                                                                            Üretimin bir diğer özelliği de, yeni üretim güçlerinin ve üretim ilişkilerinin eski sistemin içinde doğmasıdır. Bu kendiliğinden ve insan iradesinden bağımsız oluşur. İlkel komünal toplumun üyeleri taş aletlerden demir aletlere geçerken bu buluşun yaratacağı sosyal sonuçları bilmiyorlardı. Aynı şekilde köleci, feodal sistemlerde de yeni icatların yol açacağı sosyal gelişmeler bilinmiyordu. Bir sistemden diğerine geçişin çatışmalı olacağını, devrimle olacağını bilmiyorlardı. Üretim güçlerinin gelişmesi ve üretim ilişkileri arasındaki değişmeler belirli döneme dek kendiliğinden ve insan iradesinden bağımsız olarak gelişirler. Ama belirli bir döneme dek. Yeni üretim güçleriyle eski üretim güçleri arasındaki çelişme son aşamaya geldiğinde kendiliğinden gelişme süreci yerini bilinçli eylemlere ve devrime bırakır.

 

2- Zıtların Mücadelesi                                                                                                                                           Zıtların birliği geçici ve göreceli, mücadelesi ise mutlaktır. Günlük hayatta gözlemlediğimiz ortaklaşma, tembellik, çalışkanlık, durgunluk, hareketlilik gibi durumlar, nicel değişmelerdir. Bu durumun sona ermesi ve zıddına dönüşmesi ise nitel değişmedir. Zıtlar arasındaki mücadele, sürecin başından sonuna kadar varlığını sürdürür. “Zıtların mücadelesi mutlaktır “ derken bunu kastediyoruz. Örneğin, emperyalistler arasındaki işbirliği ve barış geçici ve göreceli savaş ise kaçınılmaz ve mutlaktır.

 

3 -Diyalektik Tarihi Materyalizm                                                                                                                                                         Diyalektik, eski Yunanca ‘da dialego sözcüğünden çıkmıştır. Konuşmak, tartışmak anlamına geliyor. Öteden beri diyalektik, çelişkileri ortaya koymak, çelişkilerin üstesinden gelmek ve böylece gerçeğe ulaşma sanatı olarak ele alınıyordu. Filozoflar, farklı görüşlerin çatışmasıyla gerçeği bulmanın en iyi yöntem olduğunu savunuyorlardı.

Diyalektik ve tarihsel materyalizm sosyalist hareketin dünya görüşüdür. Doğa olaylarını materyalist bakış açısıyla ele alır ve inceler. Teorisini bu bakış açısıyla oluşturur. Tarihsel ve diyalektik materyalizmin ilkelerini toplum yaşamının incelenmesinde kullanır. Bu ilkeleri toplum tarihi üzerindeki çalışmalara uygular. Metafiziği, diyalektiğin tam karşıtı olarak değerlendirir.

 

4- Marksist Felsefenin Temel Nitelikleri                                                                                                                   Marksist felsefî  materyalizm dünyayı maddi olarak kabul eder. İdealistler ise, maddenin dışında başka bir alem olduğunu iddia ederler. Somut olguların incelenmesinden kaçınırlar. Genel doğruların gökten indiğini varsayarlar. İnsanın gerçeği öğrenmesini istemezler ve engelleme yoluna giderler. Değişmeyi de maddenin dışında ararlar. Böylece insan madde ilişkisini göz ardı ederler. Gerçeklerden uzaklaşırlar. Örneğin; Yıldırım insanlara zarar veren bir olaydır. Materyalistler  bu olayı yaratan yasaları bizzat maddenin içinde arar. Maddenin içinde zıt elektrik kutupları bulunduğunu yakından tanır, araştırır, paratoneri bulur. Yıldırımın insana zarar vermeden yere düşmesini sağlar.                                                                                                                                          İdealistler ise, olayı maddenin dışında ararlar. Zıt kutupları bulamazlar. Kendilerini olayların akışına teslim ederler.                                                                                                                                                                                 Olayların birbiriyle olan karşılıklı ilişkileri ve bağlılıkları, hareket eden maddenin gelişme yasasıdır. Dünya maddenin hareket yasalarına uygun olarak gelişir. Hiçbir “evrensel ruh”a gereksinimi yoktur.

Marksist felsefi materyalizm, maddeyi, doğayı, varlığı bilincimizin dışında ve ondan bağımsız olarak var olan nesnel bir gerçek olarak kabul eder. Madde ilk veridir. Maddenin bir yansıması hareket biçimi olan bilinçse ikinci veridir. Beynin yani maddenin bir ürünüdür. Beyin ise düşünme organıdır.  Madde bilincin ürünü değil, tam tersine bilincin kendisi maddenin en yüksek ürünüdür. Bilincin en önemli özelliği toplumsal olmasıdır. Bu özellik milyonlarca yılda oluşmuştur. Dil ile birlikte toplumsal emek faaliyeti bilinci ortaya çıkarmıştır. Örneğin yeni doğan bir çocuk toplumdan koparılarak dağ başında büyüse hayvandan farkı olmaz.                                                                                                         Marksist felsefi materyalizm, dünyayı ve onun yasalarını tümüyle bilinebilir olarak öngörür. Doğrulanmış doğa yasalarının geçerli bilgiler olduğunu kabul eder. Dünyada bilinmeyecek hiçbir şey yoktur. Henüz bilemediğimiz ama bilim ve pratik çabayla bilinir duruma getireceğimiz çok şeyler vardır.                                                                                                                                                              Örneğin; ilkçağ düşünürleri madde hakkında sınırlı bilgiye sahiptiler. Bilim ilerledikçe maddenin iç özellikleri keşfedildi. Moleküller ve onları oluşturan atom parçacıkları bulundu. Atomunda daha küçük parçacıklardan oluştuğu ortaya çıkınca madde hakkında bilgimiz daha da gelişmiş oldu. Bunu henüz keşfedilmemiş gerçeğin küçük bir kısmı olduğunu unutmayalım. Evren maddelerden oluşur. Evren aynı zamanda sonsuz olduğuna göre madde de sonsuzdur. O zaman maddenin bütününü kavramak mümkün değildir. Dolayısıyla bilgi de sonsuzdur.                                                                                                                                                         Marksist felsefi materyalizmin karakteristik nitelikleri kısaca bunlardır.  Bu ilkelerin toplum tarihine ve sosyalist hareketin pratik çalışmasına uygulanmasının önemi kolayca anlaşılmaktadır. Partinin pratik çalışması, toplumun gelişme yasaları ve bu yasaların incelenmesi üstüne oturtulmalıdır.Toplumun varlığı, toplumun yaşam koşulları nasılsa o toplumun teorileri,  düşünürleri ve politik kurumları da öyledir. Marks şöyle diyor: ”İnsanların varlığını belirleyen bilinçleri değil, bilinçlerini belirleyen sosyal varlığıdır.” Bir başka ifadeyle;  insan nasıl yaşıyorsa öyle düşünür.   

 

5 -Pratik Materyalizm                                                                                                                                               İnsan ile doğa arasındaki ilişkileri bilinçli olarak hem teorik hem de pratik iki yönlü eleştiri ve iki yönlü inşa içine girmek pratik materyalizmdir. Pratik materyalizm Marksist felsefenin temelini ve özünü oluşturur. Marksist felsefe, sisteminin inşasında ve dönüştürülmesinde belirleyici öneme sahiptir.

Marksist felsefe çağımızın sorunlarına diğer felsefi akımlara karşın çok daha etkili ve doyurucu yanıtlar veriyor. Marksist felsefe günümüzün “biricik aşılmaz felsefesi” ve hâlâ çağımızın hakikati ve vicdanıdır.

Marksist felsefe ancak mücadele ve tartışma içinde gelişebilir. 21. Yüzyılda zihinleri özgürleştirmek, hakikati olgularda aramak, zamanla birlikte ilerlemek” şeklindeki ideolojik çizgi insanların belleğinde daha derinlere kök salacaktır. “Yüz çiçek açsın kampanyası” daha iyi uygulanacak, sosyalist hareketin öncü rolünü güçlendirecektir. Marksist felsefe bilimsel bir dünya görüşü olmasının da ötesinde çağımızın ruhunun da özüdür.                                                                                                                                              Marx; “Pratik hakikati sınamanın tek kriteridir.” demiştir. Mao Zedung da; “hakikati savunmanın ölçütünün milyonlarca insanın devrimci pratiği” olduğunu söylemiştir. İnsan pratiği sürekli bir dönüşüm ve gelişim içerisindedir.  Bu nedenle çağdaş insan pratiğiyle derinden ilgilenmeli, bu pratikle ilgili teoriyi daha da zenginleştirmeliyiz. Ancak bu yolla proletarya ve insanlığın kurtuluşu davasında oynadığı büyük rehberlik davasını kavrayabiliriz ve daha da zenginleştirebiliriz. Günümüzde teori yerine pratikten hareket etmek, araştırma ve düşünmede temel ilke haline gelmiştir.       

       

6 -Pratiğin Kutsallaştırılması                                                                                                                                                                 Pratik, özne ve nesne arasındaki faal ve gerçek çift yönlü nesnelleşme sürecidir. Salt özne ve nesne arasındaki maddesel dönüşümü değil aynı zamanda özne ve nesne arasındaki bilgi ve enerji dönüşümünü de içermektedir.                                                                                                                                             Öte yandan; bazı düşünürler pratiği göklere çıkarmakta, ona her şeye kadir bir işlev yüklemekte, tartışmasız doğru hale getirmektedir. Bu anlayışa göre pratik pürü pak ve lekesizdir.  Sadece insanlık için değer yaratır.  Bu anlayışa göre pratik yanlış da olsa hakikati sınamanın bir ölçütü olabilir. Oysa, insanlığın gelişmesine büyük zararlar veren pratik eylemlerin kutsal olduğu düşünülemez.  Bu durum pratiği, kavramada katı ve tek taraflı olarak ele alamayacağımız anlamına gelmektedir.

 

7 -Filozoflar Kendi Çağlarının Ürünüdürler                                                                                                                  Marx’ın 21. Yüzyılın düşünürü olduğunu ve kendi çağını aştığını iddia edenler var.  Oysa Marx 19.yüzyılda yaşamıştır ve felsefesi de o çağın ürünüdür. Bu konu ile ilgili Marx, Marksist felsefeye ilişkin yaptığı özlü açıklamada; “ Her hakiki felsefe zamanının zihinsel özünün özüdür. “ demiştir.  Esasen filozoflar, kendi zamanlarının ve kendi halklarının ürünüdürler.                                                                                                                                                      Mayıs 1818’de Trier kentinde doğan Marx, 14 mart 1883’de ölmüştür.                                                                                                                                         Marx döneminde yaşanan kısa pratik süreçte insanlık tarihinde muazzam  alt üst oluşlar yaşanmış ve büyük değişiklikler gerçekleşmiştir. Marx’ın çağı tarihsel değişimlerle birlikte, başta sanayi olmak üzere önemli gelişmelere sahne olmuştur. Sanayi devrimiyle el yapımı üretimden makineli kitlesel üretime geçilmiştir. Bu durum kapitalizmin temel çelişmelerini keskinleştirmiş ve sık sık ekonomik krizlere yol açmıştır. Toplum proletarya ve burjuvazi olarak karşıt iki sınıfa bölünmüştür. Proletarya bağımsız politik bir güç olarak tarih sahnesine çıkmıştır. İşte Marx, felsefe tarihindeki büyük dönüşümü böyle bir siyasal iklimde gerçekleştirmiştir. Yaşanan büyük pratik, doğal olarak fikri zenginliklere ve düşünce farklılıklarına da yol açmıştır. Dogmatizme saplanıp kalmak istemiyorsak bu farklılıkları dikkate almalıyız.               

                                                                                                                                       

8 -Marksist Felsefe                                                                                                                                                                    1848’de Komünist Manifesto yayınlanarak Marksist felsefenin doğuşu tüm dünyaya ilan edilmiştir                                                                                                                                                                                     Marx insanlık tarihinde insanı, dünyayı ve ikisi arasındaki ilişkiyi ilk kez toplumsal pratik açısından incelemiş ve yorumlamıştır.  Marksist felsefe “maddi üretim”in insanlığın tüm faaliyetlerini belirleyen, insan toplumunun üretim, varoluş ve gelişmesine dayandığı temel pratik faaliyettir.  Marx’ın felsefe tarihinde inşa ettiği ve geliştirdiği devrimci dönüşümün kilit noktası bilimsel pratik görüşünü kurmuş olmasıdır. Klasik burjuva ekonomi politiği, 19. Yüzyıl ütopik sosyalizmi, klasik Alman felsefesi ve Fransız tarihçilerinin tarih felsefesi Marksist felsefenin teorik kökenlerini oluşturmuştur. İnsanlık tarihinde milyonlarca insanı harekete geçiren, toplumları derinden etkileyen, insanlık üzerinde hala etkili olmaya devam eden başka bir felsefe yoktur. Bu konu ile ilgili Marx ve Engels, Komünist Manifesto’da şunları yazmışlardır. “Burjuvazi yüz yılı bulan egemenliği sırasında daha önceki kuşakların tümünün yaratmış olduklarından çok daha büyük üretici güç yaratmıştır.”                                                                                                                                                              Marx’ın inşa ettiği pratik görüş, düşünce ve varlık arasındaki zincirleri kurmuştur. Eski materyalist ve idealist felsefenin kusurlarının güçlü bir eleştirisini yapmıştır. Marksist felsefenin önemi, materyalizm ve idealizm karşıtlığının değil, diyalektik ve tarihsel  materyalist düzlemine ulaşarak eski materyalizmin ve idealizmin ötesine geçmiş olmasıdır.

 

9 -Leninist Felsefe                                                                                                                                                                Lenin’in Marx’ın düşüncelerini sürdürmesi, Marksizm’in temel ilkelerini bir dogma olarak ele almadan ona bağlı kalmış ve ekim devrimini zafere taşıyan Leninist felsefeyi inşa etmiştir.  20. Yüzyılda gerçekleşen Ekim devrimiyle insanlık emperyalizm ve proletarya devrimleri çağına girmiş, Marx ve Engels’in ideali gerçeğe dönüşmüştür. Lenin’in Ekim devrimini daha sonra Çin ve diğer ülkeler izlemiş ve böylece Sosyalist Kamp ortaya çıkmıştır.

 

10 -Mao Zedung’un Felsefesi                                                                                                                                                         Çin’de Marksizm’in  uygulanmasını ilk ortaya atan Mao Zedung olmuştur. Marks, Engels, Lenin ve Stalin teorisinin Çin’de uygulanmasını ve bir eylem kılavuzu olarak ele alınmasını ortaya koymuştur. Marksizm’i Çin’in kendine özgü nitelikleri ışığında uygulamak partinin en temel sorunu olmuştur. Ayrıca Mao 1939 yılında, Komünist dergisinde Marksizm – Leninizm düşüncesini Çin devrimi pratiğine uygulamanın fikrini ilk defa detaylı olarak ortaya koymuştur. ÇKP’nin temelinde, Marksizm – Leninizm teorisini Çin pratiğiyle birleştiren Mao Zedung düşüncesi vardır. Mao Zedung düşüncesi , Çin’in koşullarına uygulanmış Marksizm – Leninizm’dir. 15 Mart 1945 tarihli ÇKP’nin altıncı merkez komite toplantısında tüm parti üyeleri Marksizm – Leninizm ve Mao Zedung düşüncesini incelemeye çağrılmıştır. Bu resmi belge ile Mao Zedung düşüncesi ilk defa Marksizm – Leninizm’le yan yana konulmuştur. ÇKP’nin 7. Kongresi’nde ise Mao Zedung düşüncesi partinin yol gösterici ideolojisi olarak belirlenmiştir.

11 -Marksist felsefe ve Dogmatizm                                                                                                                                                        21. Yüzyılın başındayız ve geriye dönüp baktığımızda Marx ile aramızda 134 yıllık bir mesafe var. Bu kısa zaman diliminde dünyayı derinden sarsan büyük değişiklikler oldu. Bu dönemde insanlık tüm önceki kuşlaklardan daha büyük zenginlik yarattı. Yine bu dönemde insanlık eşi benzeri görülmemiş sefaleti ve felaketleri yaşadı. İkisi büyük olmak üzere yaşanan dünya savaşlarında 50 milyondan fazla insan öldü. Birincisi; bu süreçte insan uygarlığı endüstri çağından bilgi çağına geçti. İkincisi; küreselleşmenin yarattığı  Doğu – batı, kuzey – Güney, ezen – ezilen, Sosyalizmle kapitalizm, Proletarya – Burjuvazi  ve emperyalistler arası yaşanan uzlaşmaz çelişmeler daha da derinleşti. Üçüncüsü; yine bu dönemde sosyalizm teoriden çıkıp bir gerçekliğe dönüştü. 500 Yıl önce More’un ütopyasında geleceğin kapitalist sistemine karşı tasarladığı sosyalizm ete kemiğe büründü. Ütopik                                                                                                                                                     sosyalistler kapitalizme yönelttikleri şiddetli eleştirilerle bilimsel sosyalizmin oluşumuna yönelik düşünsel malzeme sunmuşlardır. 1848’de komünist Manifestonun yayınlanmasıyla sosyalizm büyüleyici mücadele yolculuğuna başlamıştır.                                                                                                                 Bugün Marx’ın kitaplarını ezberleyip papağan gibi onları tekrarlayarak dogmatizme saplanmak ne kadar yanlışsa, Marksizm’in bittiğini ve modasının geçtiğini iddia etmek de o kadar yanlıştır. Doğru tutum ise; Marx’tan bu yana yaşanan gelişmeleri yeterince kavramak, onu Marksist felsefe rehberliğinde yenilemek, geliştirmek  ve gerekli değişiklikleri yapmak gerekir. Marx’ın bile çeşitli aşamalarda önceki düşünceleri değişmiştir. Örneğin;  Komünist Manifesto’nun 1872 Alman baskısının önsözünde, yazının bazı noktalarının eskimiş olduğunu ve düzeltilebileceğini belirtmiştir. Nitekim; Komünist Manifesto’daki, “Şimdiye kadarki bütün toplumların tarihi, sınıf savaşımları tarihidir.” ibaresi Engels tarafından iki kez düzeltmiştir. 1883 Alman baskısındaki birinci düzeltmesi şöyledir; “İlkel komünal toprak mülkiyetinin çözülüşünden bu yana tüm tarih sınıf savaşımları tarihi olmuştur.”                                                                                                                                                                          1888’deki ikinci düzeltmede ise; “Toprakta ortak mülkiyete dayanan ilkel kabile toplumunun çözülmesinden bu yana bütün insanlık tarihi sınıf savaşımları tarihi olmuştur.” denilmiştir.                            Daha sonra Engels, Marx’ın Fransa’da sınıf Savaşımları adlı kitabının girişinde şu itirafta bulunacaktır; “Tarih bizi de haksız çıkardı. Bizim o zamanki görüşümüzün bir yanılsama olduğunu ortaya koydu. Hatta proletaryanın içinde dövüşmek zorunda olduğu koşulları da baştan aşağı altüst etti.”

 

12 -Küreselleşmeye Felsefi Yaklaşım                                                                                                                                                              Küreselleşme hızla gelişmeye devam ediyor. Onu ilerleten temel itici güç sermayedir. Küreselleşme sermayenin üretim ve gelişiminin  kaçınılmaz bir sonucudur. İşleyiş olarak ulusal sınırların getirdiği kısıtlamaları aşmak, ülke ve ulusları baskı ve sömürü altında tutmaktır. Küreselleşme dünyanın ana eğilimi olmasına karşın tek eğilimi değildir. Çoğulculuk ve çok kutupluluk  ile birlikte yayılmaktadır. Barış ve çatışma, değişim ve gelişme, gelenek ve modernite arasındaki ilişkileri felsefi açıdan ele alırsak,  çağın gereklerine uygun doğru çözümler üretebiliriz. Böylece Marksist felsefenin önemli bir içeriği haline gelmesini sağlayabiliriz.                                                               

Marx’tan bu yana dünya büyük değişimlere uğradı. Bir bütün olarak baktığımızda küreselleşme bu değişimin temel niteliğini ifade eder. Marx’ın döneminde ufukta beliren küreselleşme günümüzde büyük ölçüde gelişmiş ve ilerleme kaydetmiştir. Küreselleşme                                                                                                                               konusunda Marx ve Engels’in öngörüleri sınırlı kalmış, doğal olarak derinlemesine formüle edememişlerdir. Küreselleşme saldırısını Marksist felsefenin rehberliğinde göğüsleyebilir ve zorlukları fırsata çevirebiliriz.

 

13 -Değişimi Yadsımak Materyalizmle Bağdaşmaz                                                                                                                   Sosyalist Parti içinde İdeolojik mücadele, öteki mücadele biçimlerine benzemez. Bu mücadelede kullanılacak biricik yöntem, kaba baskı yöntemi değil,  sabırlı ikna yöntemidir.                                                                                                                                                                                    Sosyalist parti, diyalektik materyalist yöntemini hem kendi içindeki çelişmeleri ele almak ve çözmek için kullanırlar; hem de Demokratik Halk Devrimi’nin doğru bir rotada ilerlemesi için uygularlar.  Böylece çeşitli düşünce akımlarının birbirleriyle yarışmasıyla doğru fikirlerin ortaya çıkması ve serbestçe gelişmesi hedeflenir.                                                                                                                  “Benim partim değişmez. Partimin önderleri de değişmez” anlayışı materyalizmle bağdaşmaz. Revizyonist bir anlayıştır. Yakın tarihimiz ünlü sosyalist şahsiyetlerin karşı devrimciye, sosyalist partilerin de revizyonist partilerine dönüştüklerine tanık olmuştur. Örneğin; 1917 Devrimi dünyanın çehresini değiştirmiş; ayaklanan Rus proletaryası , Çarlığı devirmiş; Bolşevik Partisi ve Lenin’in önderliğinde  proletarya diktatörlüğünü kurmuş; insanlık tarihinde, proletarya devrimleri ve milli kurtuluş savaşları çağını açmıştı.                                                                                                                                                                        Stalin’in ölümünden sonra, Kruşçev – Brejnev revizyonistleri yeniden burjuva diktatörlüğünü kurdular. İlk yaptıkları iş parti içinde ideolojik alanda karşı devrime girişmek olmuştur. “Bütün halkın partisi” teziyle, öncelikle Bolşevik Partisi’nin içini boşalttılar. Denilebilir ki;.                                                                                                                                                              dünyada ve ülkemizde bilimsel sosyalistler arasında sürdürülen en şiddetli iki çizgi mücadelesi revizyonizme karşı tutumda yaşanmıştır.  Lenin’in 20. yüzyılın başlarında Bernştayn ve Kaustki’nin temsil ettiği İkinci Enternasyonal Revizyonizmi’ne, yine Mao Zedung’un 1960’larda Sovyet   revizyonistlerine karşı mücadelelerini örnek gösterebiliriz.                                                                                                                                                                                                                                                     Bilimsel sosyalistler eleştirilmekten ve eleştirmekten korkmaz. Şiddetli eleştiri ortamı ve fırtınalı mücadeleler içinde kendilerini çelikleştirmeye, yeni mevziler kazanmaya ihtiyaçları vardır. Farklı düşüncelerin birbiriyle yarışmasını sağlamak, partinin önder konumunu zayıflatmak bir yana, onu daha da güçlendirir. 

 

14 -Diyalektik ve Tarihi Materyalizm İlerici Sınıfların Dünya Görüşü                                                                                                            Toplumların gelişmesini incelediğimizde esasta iki sınıf göze çarpar. Biri ezen, diğeri ise ezilen sınıflar. Ezilen sınıf sürekli olarak gelişmektedir. Değişiklikten yanadır. Ezen sınıf ise; değişikliğin karşısındadır. Ezen - ezilen sınıflar arasındaki mücadelede her sınıf kendi çıkarına olan felsefeyi benimser. Bu anlamda değişmeden ve gelişmeden yana olan ezilen sınıfların dünya görüşü,  Diyalektik ve Tarihi Materyalizm’in keşfine kadar maddeci felsefe olmuştur. Buna aynı zamanda kaba maddecilik diyoruz. Bu felsefe,  olguların özlerini araştırmayı reddeder. Dış görünüşleriyle ilgilenir. Örneğin; feodalizme karşı o dönemin ilerici sınıfı burjuvazidir. Feodalizmin gerici felsefesinin karşısına burjuvazinin ilerici felsefesi çıktı. Bu felsefe, Marksizm çağında ve diyalektik materyalizm karşısında gerici sınıfların silahı haline geldi. Ampiriokritisizm adı altında sürdürülen bu gerici düşünceye karşı Lenin, Materyalizm ve Ampiriokritisizm kitabıyla karşılık verdi ve mücadele etti.

15 -Diyalektik  Yöntemin Temel Nitelikleri                                                                                                        Diyalektik;  doğaya, maddelerin ve olayların birbirleriyle organik olarak ilişkili bulunduğu, birbirlerine dayandığı ve birbirleriyle belirlendiği tam ve bağımlı bir bütün gözüyle bakar. Doğadaki hiçbir olay tek başına, çevresindeki olaylardan bağımsız değildir. Çevresindeki olaylarla ayrılmaz bağlar içerisindedir.                                                                                                                                                         Her toplum biçiminin, her ideolojinin ve her bilimin kendine özgü çelişmesi ve özel niteliği vardır. Örneğin; kapitalist toplumla feodal toplumun çelişmesi farklı farklıdır. Aynı şekilde milliyetçi bir partinin ideolojisiyle, sosyalist bir partinin ideolojisinin kendine özgü çelişmeleri vardır. Her bilim dalının da kendine özgü çelişmesi ve özel niteliği vardır. Bilimler de kendi özel çelişmelerine göre ayrılırlar. Örneğin; matematikte pozitif ve negatif, mekanikte etki ve tepki, fizikte pozitif ve negatif elektrik, kimyada ayrışım ve bileşim, toplum biliminde üretici güçler ile üretim ilişkileri, sınıflar ve sınıf mücadelesi, felsefede idealizm ve materyalizm vb. Bütün bunlar farklı bilim dallarının inceleme konularıdır                                                                                                                                                         Çelişme evrenseldir. Örneğin, Kapitalist sistemde üretimin toplumsal niteliği ile üretim araçlarının özel mülkiyeti arasındaki çelişme, kapitalizmin var olduğu ve geliştiği bütün ülkelerde ortaktır. İçinde çelişme olmayan hiçbir şey yoktur. Çelişme olmadan hiçbir şey var olamaz. Çelişme sona erdi mi hayat da biter ve ölüm gelir. Doğada her şey hareket halindedir. Hiçbir şey yoktan var edilemez. Var olan da yok edilemez. Diyalektiğe göre;  her şey,  yenilenme ve gelişme halindedir.                                                      

16 -Baş Çelişme                                                                                                                                             Toplumların gelişme sürecinde birden fazla çelişme yer alır. Bunlardan sadece biri diğer çelişmeleri etkiler ve varlığını belirler. Buna baş çelişme diyoruz. Baş çelişme esas, diğer çelişmeler ise talidir. Sorunları daha iyi çözmenin yolu baş çelişmeyi kavramaktan geçer. Çünkü; dost düşman saptaması baş çelişmeye göre belirlenir. Örneğin; Türkiye gibi emperyalizme bağımlı, bağrında feodal kalıntıları barındıran bir toplumsal yapıda birbiriyle çelişen iki kutup karşı karşıyadır. Bu durumda emperyalizm ve yerli gericilikle geniş halk kitleleri arasındaki çelişme baş çelişmeyi oluşturur. 

Türkiye’de sosyalizm adına mücadele edenler içinde  baş çelişme ile ilgili üç farklı çizgi öne çıkıyor:

Birincisi; sınıf uzlaşmacısı sol. Baş çelişmeyi doğru saptamakla birlikte proletarya – burjuvazi arasındaki temel çelişme yok sayılıyor. İç çelişkilerin belirleyiciliği inkâr ediliyor. Sermaye sınıfları arasında taraf tutuyorlar. Bu nedenle Tayyip ve AKP’nin millî çizgiye geldiği, Atlantik’ten Avrasya’ya geçmekte olduğu tezi ileri sürülüyor. İktidarın sınıfsal olarak dayandığı ve Mafya sistemini de temsil eden sermaye sınıfını göz ardı ediyorlar. Bunlara göre, terör Erdoğan’ı hedef alıyor ve Erdoğan’ın alternatifi yok. Erdoğan’sız Türkiye mümkün değil. AKP’nin de içinde olduğu Milli Hükümet öneriliyor. Sınıfsal olarak en gerici burjuvazinin değirmenine su taşıyorlar.

İkincisi; Neo-liberal sol eksen; emek – sermaye dışında bir çelişme tanımıyorlar. Solculuk adına PKK’yi destekleyen kesim daha çok bu gruba giriyor. Emperyalizmin dayattığı ayrı ayrı örgütlenme modeli doğrultusunda kukla Kürt devleti oluşumunu destekliyorlar. Hem Kürt sorununda, hem de insan hakları ve demokrasi konusunda batıcı çözümleri savunuyorlar.  Emperyalizmin yedek gücü işlevini görüyorlar.

Üçüncüsü; Emek ekseni: İşçi sınıfını ve köy emekçilerini temel güç olarak değerlendiren ve Demokratik Halk Devrimiyle emperyalizmin her türlü sömürü ve bağımlılık ilişkilerine son vermeyi amaçlayan devrimci politikalar bu eksende üretiliyor. TİKP, ABD emperyalizmi ve kendine göbekten bağladığı işbirlikçileriyle geniş halk kitleleri arasındaki çelişmeyi baş çelişme olarak saptıyor. Milliyet ve mezhep farkı gözetmeden ayrı ayrı partiler yerine tek partide örgütlenmeyi savunuyor. ABD’nin kukla Kürt Devleti oluşumuna temelden karşı çıkıyor.

 

17 -İç Çelişkilerin Belirleyiciliği                                                                                                                       Diyalektik, doğadaki her şeyin ve her olayın yapısında iç çelişkilerin olduğunu kabul eder. Her şeyin bir iç gelişmesi vardır. Hareket ve gelişme iç çelişmeden kaynaklanır. Örneğin; bitkiler ve hayvanlardaki büyüme içseldir. Toplumsal değişmelerde esas olarak iç nedenlerin sonucudur. Aynı iklim ve coğrafi şartlara sahip ülkeleri ele alalım. İklim ve coğrafi koşulları hiç değişmediği halde, büyük toplumsal dönüşümler meydana gelebilir. Örneğin, Rusya’da ekim devrimi Türkiye’de ise Kurtuluş Savaşı olmuş. Buna karşılık her iki ülkenin iklim ve coğrafyasında gözle görülür bir değişiklik olmamıştır.                                                                                                                                                               İç nedenler değişmenin temelini oluşturur. Dış nedenler ise ancak iç nedenler kanalıyla etkili olabilir.   Örneğin bir yumurta uygun bir ısıda civcive dönüşür. Buna karşın hiçbir ısı bir taşı civcive dönüştüremez.                                                                                                                                                     Olumluyla olumsuz, geçmişle gelecek, ölenle doğan, yeniyle eski arasındaki savaş nicel değişmelerin nitel değişmelere yol açan iç kapsamını oluşturur

18 -Farklı Nitelikteki Çelişmeler Farklı Nitelikteki Yöntemlerle Çözülür                                                         Farklı nitelikteki çelişmeler ancak farklı nitelikteki yöntemlerle çözülebilir. Örneğin, proletarya ile burjuvazi arasındaki çelişme sosyalist devrim yöntemiyle çözülür. Türkiye’de olduğu gibi geniş halk kitleleriyle emperyalizm ve feodal yapı arasındaki çelişme Demokratik Halk Devrimi yöntemiyle çözülür.             

Öte yandan incelemelerimizde subjektif değil objektif olmalıyız. Meseleleri tek yanlı ve yüzeysel bakma yerine derinliğine ele almalıyız. Materyalist bakış açısı derken bunu kastediyoruz. Örneğin; sadece Türkiye’yi kavrayıp ABD’yi kavramamak, Köylüleri kavrayıp aşiretçiliği kavramamak, Sosyalist partiyi kavrayıp AKP gibi karşı devrimci partileri kavramamak, geleceği kavrayıp geçmişi kavramamak vb. Bugün kendilerine sosyalist diyen partilerin başarısızlıklarının temel nedeni, Türkiye toplumunu yakından ilgilendiren  emperyalizm gerçeğini görmezden gelerek etnik milliyetçiliğin kuyruğuna takılmış olmalarıdır.

 

19 -Çelişmenin Özdeşliği                                                                                                                                    Birincisi; her çelişmenin iki yönü vardır. Birinin varlığı diğerini gerektirir. Biri olmadan diğeri olmaz. Her iki yön bir bütünün içindedir. İkincisi; İki çelişmeden her biri şartlar oluştuğunda kendi zıddına dönüşür. Hiç bir çelişmeli yön tek başına var olamaz. Örneğin; hayat olmasaydı ölüm, ölüm olmasaydı hayat olmazdı. Yine burjuvazi olmasaydı proletarya, proletarya olmasaydı burjuvazi olmazdı. Zıtlıklar hem birbirlerine karşıdırlar hem de birbirlerine bağımlıdırlar. Zıtların her biri diğerinin varlık şartıdır. Belli şartlarda her bir yön zıddına dönüşür. Örneğin bir dönem ezilen sınıf olan proletarya devrim yoluyla hakim sınıf, ezen sınıf olan burjuvazi ise zıddına dönüşür ve ezilen sınıf konumuna gelir. Savaş ve barış da böyledir. Zıddına dönüşürler. Bu durum insan düşüncesine yansır. Diyalektik materyalist dünya görüşü budur.

 

20- Antagonizmin Çelişmedeki Yeri                                                                                                            Uzlaşmazlık, zıtların mücadelesinin bir biçimidir. Ancak tek biçimi değildir. Sömüren ve sömürülen sınıflar arasındaki çelişmeyi inceleyelim. Bu sınıflar köleci toplumda olsun, feodal ve kapitalist toplumda olsun süreç boyunca bir arada yaşarlar. Aynı zamanda birbirleriyle mücadele ederler. Belli bir aşamada ise bu mücadele devrime dönüşür.  Aynı durum sınıflı toplumda barışın savaşa dönüşmesi için de geçerlidir. Devrimci olmak bu gerçeği kavramayı gerektirir. Sınıflı toplumda devrimci savaşlar olmadan her hangi bir ilerici sıçrama olamaz. Gericiler yıkılamaz. İktidar kazanılamaz. Köleci toplumdan feodal topluma, feodal toplumdan kapitalizme, kapitalizmden sosyalizme, ilişkin toplumsal dönüşümler savaşlarla gerçekleşmiştir. İnsanlık tarihi aynı zamanda söz konusu sınıf savaşları tarihidir.                                                                                                                                                      Ne var ki; ortaya koyduğumuz bu formül keyfi olarak uygulanamaz. Bazı durumlarda çelişmeler farklı yöntemlerle de çözülebilir. İlk başta uzlaşır bir çelişme uzlaşmaz çelişmeye, uzlaşmaz bir çelişmede uzlaşır çelişmeye dönüşebilir. Örneğin; sosyalist bir partiyi ele alalım. Doğru fikirlerle yanlış fikirleri içinde barındırır. İlk başlarda bu çelişme uzlaşır durumdadır. Mücadelenin sertleşmesiyle uzlaşmaz duruma gelebilir. Geçmişte Avrupa’daki sosyalist olup da sonradan yozlaşan partileri bu duruma örnek gösterebiliriz. Türkiye’de de geçmişte emperyalizme karşı çıkan, günümüzde ise; emperyalizmin barış getireceğinin teorisini yapan partiler bu durumda.

 

21- Temel Çelişmenin Farklı Aşamaları                                                                                                                                 1876 Meşrutiyet Devrimi’yle başlayan, 1911-1912 Trablusgarp’larla başlayıp Çanakkale direnişiyle devam eden, 1922’de zafere ulaşan, 1923 Cumhuriyet Devrimi’yle önemli kazanımlar elde eden 150 yıllık Devrim sürecini ele alalım. 1950’de NATO’ya giriş ve Batı sistemine bağlanma. 27 Mayıs devrimiyle Bayar-Menderes diktatörlüğünün devrilmesi. 68 Hareketi ve gençliğin 6. Filoya karşı ayaklanması ve ABD askerlerinin denize dökülmesi. 1970; 15-16 Haziran büyük işçi direnişi. 1980 ABD darbesiyle Neo-liberal sistemin uygulamaya sokulması.  Yıl 2017. Anayasa değişikliği ve başkanlık sisteminin dayatılması. 

Görüldüğü gibi Emperyalizm ve işbirlikçileriyle geniş halk yığınları arasındaki çelişme süreci on yıllardır devam ediyor. Önümüzde bu devrimi tamamlama görevi duruyor. Karşımıza çıkan fırsatı değerlendireceğiz ve Demokratik Halk Devrimini gerçekleştireceğiz.   Devrimin temel gücünü işçi sınıfı ve köy emekçileridir. Proletaryanın öncü rolü devrimde belirleyicidir. Çünkü, kapitalist – emperyalist çağın en modern en ilerici sınıfı proletaryadır. Çünkü ; emperyalizme ve feodalizme karşı en kararlı mücadele ancak proletarya öncülüğünde verilebilir. Ülkenin ortaçağ karanlığına gömüldüğünü ileri sürerek önderliği muallakta bırakmak, daha doğrusu burjuvaziye terk etmek aşamalı devrimi inkâr etmektir, sosyalizmi reddetmektir. Çünkü; Demokratik Halk Devrimi’yle sosyalizme ilerlemenin olmazsa olmaz koşulu proletarya önderliğidir.  Çünkü; sosyalizm en modern sınıfın eseri olacaktır. O da emekçi sınıfıdır. Bu konuda tüzük ve programımız net.

 TİKP;  proletarya önderliğinde, işçi- köylü temel ittifakı ekseninde, emperyalizmin  ve işbirlikçilerinin Türkiye üzerindeki her türlü baskı, sömürü ve denetimine son verecek olan Demokratik Halk Devrimi’ni ve devamında Demokratik Halk İktidarı’nı gerçekleştirir.

Türkiye’nin 150 yıllık Demokratik Devrim mücadelesi birikiminin savunucusudur. TİKP Milli Kurtuluş Savaşı ve Cumhuriyet Devrimi’nin bağımsızlık, demokrasi ve aydınlanma yönündeki bütün  anti-emperyalist kazanımlarını savunur ve emekçi halk yararına yeniden hayata geçirir. Aynı zamanda bu değerleri sosyalizme ilerlemenin tarihsel birikimi olarak değerlendirir.

 

22- Sosyal Olaylara Tarihsel Açıdan Bakıyoruz                                                                                                           Sosyal olaylara tarihsel açıdan bakıyoruz. Ancak böyle bir görüş, tarih bilimini karışıklıktan ve rastlantılar yığını olmaktan kurtarabilir. Nasıl bir zamanlar ilkel komünal  toplumun yerini köleci toplum, köleci toplumun yerini feodal toplum, feodal toplumun yerini de kapitalist sistem aldıysa, kapitalist sistemin yerini de Bilimsel Sosyalizm  alacaktır.                                                                                                                            Nicel değişmelerden hızlı ve ani nitel değişmelere geçiş bir gelişme yasasıysa, ezilen sınıfların da yaptığı devrimlerin kaçınılmaz olduğu ortaya çıkar. Bu nedenle işçi sınıfının kurtuluşu reform yoluyla değil, nitel değişmeyle yani; Demokratik Halk Devrimiyle olacaktır. Politikada hata yapmamak için reformist değil devrimci olmak gerekir.                                                                                            Kapitalizmle sosyalizm arasındaki çelişme uzlaşmaz. Proletarya -burjuvazi arasındaki çelişme de uzlaşmazdır.                                                                                                                                                                 Olaylara proletaryanın sınıf mücadelesi penceresinden bakıyoruz. 

 

23- Tarihsel Materyalizm ve Coğrafi Ortam                                                                                                 Toplumsal gelişmeyi etkileyen coğrafi yapının toplumsal yapıdaki rolü nedir? Coğrafi ortam sistem değişikliğine neden olabilir mi? Tarihsel materyalizm bu soruya hayır diyor. Coğrafi koşullar toplumun gelişmesini şu veya bu biçimde etkiler ama belirleyici bir etki değildir. Örneğin Avrupa’da, sırayla ilkel, köleci ve feodal olmak üzere üç ayrı sistem geçti. Oysa; bu zaman içinde coğrafi yapıda gözle görülür önemli bir değişiklik olmadı. Demek ki; coğrafi olgu toplumun değişmesinde belirleyici olamaz.

 

24- Tarihsel Materyalizm ve Nüfus                                                                                                                       Nüfus artışı toplumları tarihlerinde temel değişikliklere neden olabilir mi? Tarihsel materyalizm bu soruya da hayır diyor. Nüfus artışı ve yoğunluğu, sosyal sistemin niteliğini değiştirebilecek temel bir olgu değildir. Toplumu n gelişmesini sınırlı ölçüde etkileyebilir ama nitel bir dönüşüm gerçekleştiremez.  Nüfus yoğunluğu neden komünal toplumun ardından köleci toplumun, köleci toplumun ardından da feodal toplumun geldiğini, başka bir sistemin gelmediğini açıklayamaz.   

 

25- Diyalektik Tarihi Materyalizm ve Proletarya                                                                                         Kapitalizm ve emperyalizm çağının felsefesi olan Diyalektik Tarihi Materyalizm, toplumsal gelişmenin öncü gücünün proletarya olduğu gerçeğini ortaya çıkardı.  Proletarya diğer sınıflara karşın güçlü örgütlenme yeteneğine ve disiplin anlayışına sahip biricik sınıftır. Sadece kendisinin değil, bütün halkın kurtuluşunu gerçekleştirecek olan tarihin en devrimci sınıfıdır. Tarihsel görevlerini bilince çıkaran bu sınıf devrimci mücadelenin en etkin silahı haline geldi.     

Yararlanılan kaynaklar                                                                                                                                                          1- Seçme eserler – I-2-3-4-5 . Mao Zedung                                                                                                                      2- Komünist Enternasyonal Programı                                                                                                                                              3- Komünist manifesto                                                                                                                                                                              4- Marksist Düşüncenin Temel Meseleleri ( G.V. Plehanov )                                                                                               5- Dialektik ve Tarihi Materyalizm ( J. Stalin )                                                                                                              6- Lenin’den anılar                                                                                                                                                                            7 -Teori ve Pratik – mao zedung                                                                                                                                            8 -Marksist Parti Teorisi – wu meihua – kalkedon